مبانی حساب های ریپل

مبانی حساب‌ها

Ledger  یک بلاک‌چین لایه باز،غیرمتمرکز و بدون نیاز به مجوز است که هر کسی   می‌تواند به آن کمک کند و راه‌حل‌هایی را توسعه دهد. از این رو، از نظر معاملات، هر کسی می‌تواند معاملات را انجام دهد یا معاملات انجام شده در ledger  را مشاهده کند. برای انجام یک معامله در   ledger که به معنای ارسال، دریافت یا ارائه پیشنهادی برای تبادل پول یا اشکال دیگر ارزش است، لازم است که یک حساب داشته باشید. این حساب‌ها گاهی اوقات به عنوان کیف پول نیز شناخته می‌شوند. 

یک حساب دارای دو جزء مهم است. آدرس عمومی، نحوه‌ی شناسایی یک حساب در بلاک‌چین یا به عبارت دیگر، نحوه‌ی آدرس‌دهی به یک پرداخت است. کلید خصوصی فقط اطمینان می‌دهد که تنها دارنده حساب می‌تواند به آن حساب دسترسی پیدا کند و معاملات را انجام دهد. ویژگی‌های عالی حساب‌ها در ledger XRP  وجود دارد که دانستن آن‌ها مفید است. 

اولین ویژگی این است که یک حساب می‌تواند همزمان چندین ارز یا نوع دارایی را نگه‌داری کند.

دوم، برای حساب‌هایی که نیاز به دسترسی بیش از یک نفر دارند، چرخش کلید به یک نهاد که صاحب یک آدرس است، مانند یک خیریه، این امکان را می‌دهد که افراد مختلف به طور متناوب کلید آن آدرس را داشته باشند. بنابراین، اگر یک نفر برود، کلید او می‌تواند حذف شود و کلید جانشین او اضافه شود. به این ترتیب، حساب هنگام خروج فرد از دست نمی‌رود. این حساب با نهاد باقی می‌ماند. به عنوان بخشی از ایجاد یک حساب، یک سپرده مورد نیاز است. این سپرده به عنوان حساب ذخیره شناخته می‌شود و مقدار کمی XRP است که حساب را فعال می‌کند. ذخیره اطمینان می‌دهد که افراد حساب‌های خالی ایجاد نکنند که فضای غیرمعمولی را در هر گره   ledger اشغال کند. همچنین از کلاه برداری جلوگیری می‌کند که می‌تواند ledger را مسدود کند. وقتی یک کاربر حساب خود را می‌بندد و حذف می‌کند، بخشی از ذخیره به او بازگردانده می‌شود. مقدار ذخیره و مقدار بازپرداخت ثابت نیستند. این مقادیر هر ۲۵۶ بلاک توسط گره‌های اعتبارسنج رأی‌گیری می‌شوند. علاوه بر این، مقادیر ذخیره و بازگشت می‌توانند نسبت به قیمت XRP تنظیم شوند. بنابراین با نوسان قیمت، مقادیر ذخیره و بازگشت رأی‌گیری می‌شوند تا جبران آن نوسان را انجام دهند. حساب‌هایی وجود دارند که به عنوان تجمیع‌کننده عمل می‌کنند و شامل چندین کاربر هستند. به عنوان مثال، یک صرافی بزرگ ارزهای دیجیتال. وقتی حساب یک فرد بخشی از یک تجمیع بزرگ‌تر است، آدرس عمومی متعلق به آن حساب تجمیع شده است که همچنین دارنده کلید است و فرد با یک برچسب هدف شناسایی می‌شود. در این سناریو، آدرس عمومی را به عنوان آدرس خیابانی یک ساختمان بزرگ مسکونی و برچسب مقصد را به عنوان شماره آپارتمان که کاربر فردی ممکن است در آن قرار داشته باشد در نظر بگیرید.